سرخط خبرها
خانه > مقالات > مغازه در هدف فروش
ترخیص کالا از گمرک
مغازه در هدف فروش
مغازه در هدف فروش

مغازه در هدف فروش

نقش مغازه در هدف فروش:

با توجه به تعداد مغازه در کشور ملاحظه می‌شود که نقش مغازه در پیشبرد امور فروش و بعنوان خط مقدم جبهه تولید به مراتب مهم‌تر و با اهمیت‌تر از نقش واحدهای تولیدی است. اشتباهی که تقریباً میان همه عمومیت دارد این است که مغازه را فقط به منزله محلی می‌دانند که در آنجا می‌توان کالا فروخت. شاید به همین دلیل است که اگر کسی با هر میزان سواد و دانش اراده کند صبح فردا می‌تواند به راحتی از اتحادیه مربوطه مجوز کسب و کار اخذ کند بدون اینکه آموزش‌های لازم را سپری کرده باشد در حالی که مغازه به منزله ابزار کار است که می‌توان کالا را با بهترین وضع و جالب‌ترین صورت و با مناسب‌ترین رفتار برای فروش عرضه نمود. رفتار فروشندگان و مغازه‌داران معرف فرهنگ مردمان آن شهر در قبال مسافرین و گردشگران داخلی و خارجی است. یک لحظه تصور کنید به رفتار نامناسب یک فروشنده و مغازه‌دار چه تصوری از گیلان و گیلانی در مسافر و گردشگر ایجاد خواهد شد؟

قطعاً این عمل ناپسند را به پای همه گیلانی‌ها خواهند نوشت که گیلانی‌ها اینگونه هستند نه اینکه فروشنده و مغازه‌دار رفتارش پسندیده نیست و همینطور است اگر یک ایرانی در یک کشور خارجی خطایی از او سربزند خواهند گفت: ایرانیها این چنین هستند.

بازار یعنی چه؟

یعنی باز + آر. یعنی بازآوردن مجدد مشتری. توانایی مغازه‌دار باید به باز آوردن مجدد مشتری به مغازه باشد. هر فروش موفق که موجب رضایت مشتری شود سرچشمه‌ای برای فروش‌های بعدی می‌تواند باشد. موفقیت هر مغازه منوط به آن است که خریداران باز هم به آن مغازه بازگردند. این در صورتی امکانپذیر خواهد بود که رضایت آنها جلب شده باشد. اگر وضع مغازه به صورتی باشد که پس از انجام هر خرید، خرید دیگری از طرف همان مشتری یا از طرف کسانی که او معرفی نموده است بدنبال نیاورد، مغازه موفقی نخواهد بود. برای آنکه بتوان به این هدف دست یافت باید شرایط زیر را برای هر مغازه تامین نمود که به برخی از آنها اشاره می‌شود.

آسانی ورود:

بعضی از مغازه‌ها وضعی دارند که خریدار جرأت نمی‌کند به آنجا وارد شود. صاحب مغازه باید محیط مغازه را به شکلی درآورد که مشتری نه تنها به آسانی به آنجا وارد شود بلکه خود را در محیطی آرام و خودمانی مثل خانه خود احساس کند. در برخی از مغازه‌ها تعدادی از دوستان و آشنایان دور هم نشسته و مشغول گفت و گپ هستند وقتی مشتریان این صحنه را خارج از مغازه ببینند از ورود به مغازه خودداری خواهند نمود. جالب این است که برخی مغازه‌داران مغازه را تبدیل به باشگاه شطرنج کرده و در آنجا مشغول بازی شطرنج هستند و توجهی به مشتری که وارد مغازه شده است ندارند.

لبخند زدن:

کسی که خنده نمی‌داند حق باز کردن دکان ندارد. یک تبسم یا سخن محبت آمیز همیشه بخاطر مشتری می‌ماند و او را به مغازه باز می‌گرداند. زیرا مشتری برای خرید هر کالا در شرایط مساوی همیشه فروشنده مهربان را ترجیح می‌دهد. یکی از راه‌های مهربانی این است که فروشنده نام خریدار را یاد بگیرد. البته باید توجه داشت که مردم به راحتی قیافه مهربان را از قیافه متظاهر به مهربانی خوب تشخیص خواهند داد.

سلام کردن:

الحمد ا… سلام از سر زبان مغازه داران افتاده است. نه تنها سلام نمی‌کنیم بلکه با زبان میخی هم با مشتری حرف می‌زنیم. می‌خوای بخواه! نمی‌خوای نخواه!!! . اصلاً کلام آرایی حرفه‌ای نداریم. جملاتی که از سوی فروشندگان پس از مواجهه با عدم خرید از سوی مشتریان بر زبان آنها جاری می‌شود « برو باد بیاد – تو که مشتری نیستی – تو که خریدار نیستی » جملاتی هستند که نارضایتی شدید مشتری را به‌ همراه خواهند داشت که حداقل زیانش انتقال این نارضایتی به ۲۰ تا ۳۰ نفر دیگر است. البته ممکن است اینگونه رفتار از سوی صاحب مغازه صورت نگیرد بلکه از سوی همکار و شاگرد مغازه انجام شود. مهم نیست که توسط چه کسی صورت گرفته است زیانش متوجه مغازه و صاحب مغازه است. خطای مغازه‌دار در این است که مغازه‌ای را با میلیونها تومان سرمایه گذاری ایجاد کرده است ولی یک ورق A4 سر درب چسبانده که به یک کارگر ساده نیازمندیم. یعنی چه؟ یعنی اینکه تمام آن سرمایه میلیونی را می‌خواهم به دست کارگر ساده بدهم. یک لحظه تصور کنید که شما چقدر از خرید خودتان بخاطر خود کالا رضایت داشته‌اید و چقدر بخاطر رفتار فروشنده و سرویس خوب و مناسب او؟

مشتری کیست؟

همه ما نسبت به همدیگر مشتری هستیم. راننده تاکسی، مشتری خواربار فروش است. مسافر، مشتری راننده است. ارباب رجوع در ادارات، مشتری کارمندان است. کارمندان، مشتری مغازه‌دار هستند و بنابراین ملاحظه می‌کنید همه ما در جایگاه‌های مختلف مشتریان یکدیگریم لذا باید نسبت به هم مهربان باشیم. باید مشتری را همانند مهمان بدانیم که منتظرش هستیم وقتی به خریدار جنس بنجل فروخته شد، او همیشه صاحب مغازه یا فروشنده را مسئول غبن خود و این فریبکاری می‌بیند. اگر مغازه‌ای به چنین سوء شهرتی گرفتار شد در واقع به سرنوشت ورشکستگی و تعطیلی دچار شده است زیرا نه تنها مشتری تازه‌ای بدست نخواهد آورد بلکه دیر یا زود مشتریان سابق خود را نیز از دست خواهد داد البته جامعه‌ای که سال‌ها طرح مشتری آنرا دنبال می‌کردید نمی‌تواند یک شبه طرح مشتری مداری را یاد بگیرد و یا جامعه‌ای که مدت‌ها طرح تحریم ارباب رجوع را در ذهن داشت به یکباره نمی‌تواند طرح تکریم ارباب رجوع را داشته باشد.

زیان اتمام موجودی:

فروشنده مغازه باید همیشه موجودی کالاهای خود را کنترل و منظماً کمبود آن‌ها را تأمین کند بطوری که هیچگاه کلمه «نداریم» را بیان نکند. زیان اتمام موجودی یعنی از دست دادن مشتری. البته واکنش خریداران به نبود کالا بستگی به میزان وفاداری آن‌ها به آن کالا دارد. چه اتفاقی می‌افتد اگر خریداری به دنبال مثلاً صابونی با مارک خاص باشد و دست خالی برگردد؟

براساس تحقیقات صورت گرفته بر روی ۷۱ هزار مصرف کننده در ۲۱ کشور و اندازه‌گیری واکنش آن‌ها به هنگام مواجه با اتمام موجودی نشان می‌دهد که اگر مصرف کنندگان نتوانند دقیقاً محصولی را پیدا کنند که به دنبالش هستند، معمولاً یکی از این پنج کار را انجام می دهند.

۱۵% خرید را به تعویق می اندازند

۲۶%  مارک دیگری را جایگزین می کنند

۳۱%  همان کالا را از فروشگاه دیگری می خرند

۱۹%  مارک دیگری از همان تولید کننده می خرند

۹%  آن کالا را نمی خرند

منبع: فرا نگر
 

همچنين اين موارد را بررسي كنيد

مغازه داری پیشرفته

مغازه داری پیشرفته

چه مغازهای بزنم فروش و سود بیشتری داره؟  نکات مغازه داری: خیلی‌ها این سوال‌ها را …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *